انتخاب شیلنگ فلزی مناسب (استیل 304، 316 یا 321) فقط بر اساس فشار کاری و دمای سیال انجام نمی‌شود. یکی از مهم‌ترین عوامل تعیین‌کننده، سازگاری شیمیایی مواد است؛ یعنی بررسی اینکه ماده‌ی عبوری از شیلنگ، چه نوع واکنشی با جنس استیل، غلاف بافت (Braid)، و اجزای اتصال نشان می‌دهد.

این راهنما خلاصه‌ی تخصصی است و به شما کمک می‌کند بدانید کدام شیلنگ برای کدام سیال مناسب است.

سازگاری ماده با شیلنگ فلزی

انتخاب شیلنگ فلزی مناسب در صنایع مختلف—از نفت و گاز تا شیمیایی، بخار، غذایی و دارویی—بیش از هر چیز به سازگاری شیمیایی ماده عبوری با جنس شیلنگ وابسته است.

در شیلنگ‌های فلزی، قسمت‌های حساس که در معرض خوردگی قرار می‌گیرند شامل موارد زیر هستند:

– بدنه‌ی شیلنگ (Hose Corrugated Tube)

– بافت بیرونی (Braid)

– اتصالات انتهایی (Fittings)

– جوشکاری‌ها

معرفی متریال‌های شیلنگ فلزی و تفاوت مقاومت آن‌ها

سه نوع آلیاژ اصلی برای شیلنگ‌های فلزی به‌کار می‌روند:

1) استیل 304  / Stainless Steel 304

– اقتصادی‌ترین گزینه و پرمصرف

– مقاوم در برابر خوردگی عمومی

– ضعیف در برابر کلریدها، اسیدهای قوی و محیط‌های مرطوب اسیدی

– مناسب برای: آب، هوای فشرده، روغن‌های معدنی، مواد غیرخورنده

 

2) استیل 316 / 316L  / Stainless Steel 316

– دارای 2–3% مولیبدن → مقاومت بسیار بالاتر در برابر کلرید

– بهترین انتخاب در محیط‌های نمکی، اسیدی ملایم، آب دریا، کلرایدها

– مناسب‌ترین آلیاژ برای شرایط خورندگی متوسط تا شدید

– پایدارتر از 304 در اکثر مواد شیمیایی

 

3) استیل 321  / Stainless Steel 321

– دارای تیتانیوم (Ti)

– پایدار در برابر دمای بالا و خوردگی بین‌دانه‌ای

– مناسب برای اسیدهای آلی (Acetic, Formic) و محیط‌های حرارتی

بنابراین انتخاب نهایی باید بر اساس نوع سیال + فشار + دما + سازگاری شیمیایی انجام شود.

جدول نمونه سازگاری مواد با شیلنگ استیل

ماده شیمیایی 304 استیل 316 استیل 321 استیل توضیح
Acetic Acid (اسید استیک) C B 321 بهترین انتخاب؛ 304 مناسب نیست
Acetone (استون) A A A کاملاً سازگار
Aluminum Sulfate (سولفات آلومینیوم) C B A 321 مقاوم‌ترین است
Ammonia – Dry (آمونیاک خشک) A A A بدون خوردگی
Ammonia – Moist (آمونیاک مرطوب) C⁴ B A 304 مستعد خوردگی حفره‌ای است
Benzene (بنزن) A A A کاملاً سازگار
Bleaching Powder – Dry (پودرکلر خشک) A C 316 مناسب‌ترین گزینه
Calcium Chloride (کلرید کلسیم) C C B تنها 321 قابل‌قبول است
Chlorine – Dry (کلر خشک) D D C هیچ نوع شیلنگ استیل توصیه نمی‌شود

A به معنی سازگار، B به معنی قابل قبول، C به معنی نامناسب و D نیاز به اطلاعات تکمیلی مهندسی

نکات مهم در انتخاب شیلنگ

1) تعیین سازگاری فقط از روی ماده کافی نیست.

غلظت، دما و رطوبت تفاوت زیادی ایجاد می‌کنند. فقط به سازگاری داخلی توجه نکنید؛ محیط بیرونی نیز اهمیت دارد. گازهای اسیدی بیرونی می‌توانند بافت (Braid) را نابود کنند.

2) سازگاری داخلی ≠ سازگاری بیرونی

ممکن است سیال داخل مناسب باشد ولی محیط بیرونی (مثلاً بخار اسیدی) به بافت (Braid) آسیب بزند.

3) اگر سیال کلریدی است → همیشه 316 ایمن‌تر از 304 است

304 در محیط‌های کلریدی تقریباً همیشه دچار خوردگی حفره‌ای می‌شود.

4) اگر محیط خیلی گرم است → 321 بهترین انتخاب

به‌ویژه برای بخار داغ، دود، مواد آلی، و محیط‌های حرارتی برای دماهای بالای 400°C از 321 استفاده کنید.

جمع‌بندی

برای انتخاب شیلنگ فلزی مناسب:

– اگر سیال اسیدی و آلی یا دمای بالا باشد → 321

– اگر سیال نمکی (کلریدی) باشد → 316

– اگر سیال غیرخورنده و عادی باشد → 304

– اگر جدول حرف C یا D داده → هرگز استفاده نکنید

– اگر حرف B داده → بررسی فشار و دما لازم است

 

جدول کامل سازگاری مواد با شیلنگ فلزی:

روش انتخاب شیلنگ بر اساس جدول سازگاری

مرحله ۱ — ماده شیمیایی را در جدول پیدا کنید

(مثلاً: Ammonia, Acetic Acid, Chlorine…)

مرحله ۲ — ستون استیل را بررسی کنید

مرحله ۳ — حرف سازگاری را بخوانید

– A = عالی

– B = قابل قبول

– C = نامناسب

– D = نامشخص

مرحله ۴ — اگر مقدار دارای پاورقی بود (مثل C³) → توضیحات را چک کنید

جدول سازگاری مواد:

سازگاری مواد

راهنما جدول:

1) معیارهای جدول سازگاری (A / B / C / D)

در جدول ۴ حرف اصلی وجود دارد:

– A = کاملاً مناسب / بدون هیچ مشکل خوردگی

– B = قابل قبول / نیاز به کنترل دما و فشار

– C = نامناسب / خوردگی محسوس یا شدید

– D = اطلاعات ناکافی / نیاز به بررسی مهندسی

معنی علامت ها:

  1. مستعد خوردگی بین‌دانه‌ای
  2. احتمال واکنش انفجاری
  3. مستعد ترک‌خوردگی تنشی (SCC)
  4. مستعد خوردگی حفره‌ای (Pitting)
  5. تغییر رنگ
  6. بیش از ۵۰٪ غلظت یا بیش از ۹۵°C → نیاز به بررسی مهندسی

نکته:

در صورت دریافت حرف B یا علامت‌های ¹، ³، ⁴ → کارشناسی بیشتر لازم است

خصوصاً برای:اسیدهای قوی، کلر، هیپوکلریت‌ها، سولفیدها

اگر ماده دارای علامت ³ یا ⁴ باشد، احتمال ترک‌خوردگی تنشی وجود دارد.

اگر ماده علامت ⁶ دارد، غلظت بالا خطر خوردگی جدی ایجاد می‌کند.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *